دوستم به من گفت عاشق شدی

گفتم عشق یک کلمه است                             عمل به آن هزار جمله است

حال من خوب است

فقط کمی بزرگتر شده ام 

عقلم قد کشیده

شعورم متبلور شده

دلتنگی هایم کوچک شده اند

و در فاصله کوتاه لبخندها و اشکهایم

آموخته ام زندگی کنم…

اشــــــتباه اصلـــــــی ما

در زندگـــــــی هـــــــــزاران کار غلطی نیست

که انجام میدهیم، بلکه هزان کار درستی است

که برای اشخاص غلط انجام میدهیم

آدم از تلخی این تجربه ها می فهمد

که به زیبایی آیینه نباید دل بست

ناگزیرم كه به این فاجعه اقرار كنم:

خوابهایی كه ندیدم، به حقیقت پیوست

كاری از دست دل سوخته ام ساخته نیست

قسمتم در به دری بود -همین است كه هست-

در دلم هرچه در و پنجره دیدم، بستم

راه را بر همه چیز و همه كس باید بست

ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﯽ ﮐﻪ

ﻧﺎﻡ ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻧﻬﺎﯾﺶ "ﺑﻬﺸﺖ " ﺍﺳﺖ،

ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﮐﻪ

ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﺶ ﺩﺭ "ﺟﻬﻨﻢ " ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ...

زندگی

آنقدر ابدی نیست

که هر روز بتوان مهربان بودن

را به فردا انداخت

برای آن هایی که دوست دارند

دل من دیر زمانی است که می پندارد:

دوستی نیز گلی است,مثل نیلوفر و ناز ,

ساقه ی ترد ظریفی دارد .

بی گمان سنگدل است انکه روا می دارد .

جان این ساقه ی نازک را دانسته بیازارد!

می توانم

گاهی وقت هااز دست بعضی مردها ناراحت مشوم با این که خود مردهستم ولی هنوز نیستم بچه ام بابا

واین را همیشه می خوانم

برای زنان که از دست مرد ها ناراحت شده اند این شعر خوب است.

بعضی وقتها که از دست یه آدم خنگ یا جلب یا هرچی عصبانی میشم دلم از خودم میگیره!خب اون اینطوری آفریده شده یا اینطوری بزرگ شده اون نمیفهمه و درک نمیکنه اما من که میفهمم چرا باید ناراحت بشم؟اون دست خودش نیست اما من که دست خودمه

هرکسی یه جوره!هیچ وقت نمیشه عادات اشتباه یه فردو که از بچگی باهاش بزرگ شده رو تغییر داد مگه اینکه خودش بخواد اما میتونیم با کمی تلاش خودمونو با اون و یا شرایط محیط سازگارکنیم شاید منم از نظر شخص دیگه ای همینطور باشم غیرقابل تحمل باشم ولی خب بازم سعی خودمو میکنم تا درست بشم مسلمامنم خلقیات تغییرناپذیر دارم که اگه بخوام میتونم عوضش کنم

آدما مثل هم نیستند همونطور که بقیه منو تحمل میکنن اینطوری دوستم دارن منم باید اونارو همونطوری دوست داشته باشم حتی اگه کارهاشون باعث شرمندگی من جلوی عده ای بشه اینبار من و اون عده خاص هستیم که نمیفهمیم

این روزها همش یاد حکایت لقمان میفتم و جمله معروف سعدی دراین حکایت :نلقمان را گفتند ادب از که آموختی؟ گفت از بی ادبان! از انجام دادن آنچه از ایشان در نظرم ناپسند آمد، پرهیز کردم.
 

به این فکر بودم که درد دلم را به کی بگم که ناگهان به فکر وبلاگ افتادم به همین دلیل این وبلاگ راساختم تا دردم را به همه بگویم.

معذرت می خواهم اول سلام نکردم سلام به همه ی ایرانیان وهمه ی جهانیان.امیدوارم وبلاگم رامطالعه کنید و

نظر دهید حتی انتقاد